Çay Elinden Öteye Giderim Yali Yali Rize...

Nasıl hızlı geçtiğini bilemediğim yoğun günlerin ardından çok şükür evimdeyim, ancak telaş bitti mi, tabiki hayır. Aslında galiba evde oturmayı özledim ben, hiçbirşey yapmadan, hiçbir yere gitmeden. O da nasip olur inşallah diyelim. Koşuşturma arasında Rize'ye yaptığım seyahat sırasında çektiğim resimleri yükledim, ancak bir türlü alt yazılarını yazamamıştım, şimdi sıra geldi Rize'yi tanıtmaya.

8 yıl önce de Rize'ye yolum düşmüştü ve hiç ama hiç beğenmemiştim, aşırı sıcak ve nemden yiyemeden elimizde eriyen dondurma halen aklımda. Ancaak bu kez gittiğimde olumsuz düşüncelerimin hepsini çöpe attım, çünkü Sevgili Şeyda, Sevgili Selma Hanım ve çok renkli kişilik Mahmut Bey ile tanıştım. İş görüşmesi için pek çok ilin veya ilçenin belediyelerine yolumuz düşüyor, ancak ağırlanma, el üstünde tutulma sözkonusu olduğunda Rize'yi ilk sıraya alıyorum, buradan herkese tekrar teşekkürler...

İlk gün gider gitmez Karadeniz'in olmazsa olmazları ile tanıştık bile. İlk sırada balık çorbası.

Mısır ununda kızrtılmış tazecik balıklar.

Pek tabii mısır ekmeği :)

Turşu kavurması. (Turşu kavurmasını daha önce yedim, ancak bu seferki salça ile beraber kavrulmuştu ve acı olmasına rağmen acayip lezzetliydi.)

Yörenin en karakteristik özelliklerinden biri el dokumaları. Dokumaların neredeyse binlerce çeşidini İstanbul'a göre kıyaslanamayacak kadar ucuza bulabilirsiniz. (Fotoğraf için ipekli iplerle dokunan tezgahı seçtim)

Yöresel olarak bayanların üzerine alıp başlarını örttüğü "Çeşan" turistik olarak masa örtüsünden gömleğe kadar pekçok tekstile kumaş olmuş durumda.

Bir akşam üstü Rize'nin yükseklerine çıkıp "Dağmaran"da keyif yaptık, yöresel olarak ne varsa hepsini söyledik, yedik yedik mide fesatı geçirdik, üşüdük ama yılmadık, işletmenin dağıttığı polar battaniyelerimize sarıldık yine de oturduk :)

Rize usulü Muhlama. (Vallahi ben de mıhlama olarak biliyordum, ancak adamlar kendi yemeklerine öyle diyorlar. )

Kara lahana sarması (Çok çok çok güzeldi, şimdi olsa da yesek :)

Sac kavurma. (Buradan yağlı görünüyor değil mi, ama tereyağının hasını kullandıkları için yerken hiç de ağır gelmiyor.)

Veee Ayder Yaylası. Böyle muhteşem yerleri görünce insanın geleceğe dair umudu artıyor, "Yok canım ne küresel ısınması, ne susuzluğu, hani yeşil giderek azalıyordu." diyorsunuz gerçek hayata dönene kadar. Ben sanki Heidi'nin kulübesini bile gördüm :) Yoğun orman dokusu ve yükseklerden düşerek deli akan akarsuları görmek istiyorsanız haydi Ayder'e...



Fotoğrafta görünen "Gelin Tülü Şelalesi", pekçok yerden akan şelalelerden biri. Tercih etmemin sebebi geldiği yer olan Kaçkar Dağları'nın da bir köşedsinden görünmesi.


Farklı kollardan gelen dereler birleşerek Fırtına Deresi'ni ve çevresinde de Fırtına Vadisi'ni oluşturuyor. Rafting için çok uygun olan bu dere debisi epey yüksek olarak akıyor. Kıyısında kurulmuş tesislerden rafting için ekipman kiralayabilirsiniz. (Ben denedim mi asla :)

Orman öylesine büyük ve eski ki, içerisinde gördüğümüz bu kesilmiş kütüğün kesitinden Sevgili Şeyda halkalarını üşenmedi saydı, tam 262 halka, yani 262 yıllık bir ağaçmış öldüğünde...

Çamlıhemşin civarında çokça gördüğümüz, "Serender" adı verilen ahşap yapılar mısır, mısırunu, peynir, bal gibi besin maddelerinin saklandığı bir nevi depo. Yaklaşık 4x4x5m. ebatlarında ve yüksek dört ayak üzerinde inşa edilen bu yapılar içindekileri soğuk tutması için genelde hava sirkilasyonu olan yerlerde inşa edilirmiş.

Yol boyunca pekçok olan alabalık çiftliğinden birini gözümüze kestirip girdik. Aslında alabalığı pek sevmem, yağsız ve tuzsuz pek yavan gelir, ancak sürekli akan sularda olduğu için belki de deniz balığı kadar lezzetli bir alabalıktı.

Bu da Hemşin usulü muhlama. Rize usulü muhlama mısır ununun tereyağında kavrulmasından sonra biraz su katıp tel peynir ile kıvamını tutturulmasından oluşuyormuş. Hemşin usulü muhlama ise normal un ile sütün boza kıvamında çırpılıp, sonradan tel peynir ile kıvam tutturulup içerisine yumurta kırılması ve en son eritilmiş tereyağın ilave edilmesiymiş. Benim favorim kesinlikle Hemşin usulü...

Laz Böreği. Adını duyardım, börek değil de tatlı olduğunu da bilirdim, bu yüzden çok şaşırmadım ve de çok hafif ve lezzetli buldum.

Bu da Karadeniz espritüelliği olsa gerek :) Çay, Rize'nin hemen hemen tüm toprağını kaplayan bir bitki. Bağlara-bahçelere, dimdik yamaçlara ve hatta yol kenarlarında kullanılmayan alanlara bile çay ekilmiş. Türkiye'nin çay ihtiyacının %70'ini karşılayan Rize'de gittiğiniz her yerde bol bol çay ikram edilmesi de bu yüzden sanırım.


Mısırın taş değirmende çevrilerek mısır ununa dönüştüğü değirmen.


Rize'ye özgü susamsız, biraz halkaya benzeyen ve mutlaka sıcak yenmesi gereken simidi.

Daha önce gelişimde Hamsiköy'de yediğim ve tadını unutamadığım, ancak bu kez çok fazla yemekten tatmaya fırsat bulamadığım, sadece fotoğraflayabildiğim bol fındıklı sütlacı. Sevgili Elif'in tadımına göre çok lezzetliymiş :(

Bunca gezmekten nasıl iş yaptın diye de düşünebilirsiniz :) Mesai saatlerinin dışına da taşan 2 günlük sıkıştırılmış Rize turundan sonra gülmeyi ve güldürmeyi seven, cömert Rize insanını çok sevdim. İlk fırsatta yine Rize'yi ziyaret etmeyi nasıl da isterim.

Sema'nın Muhteşem Kahvaltısı...

Seyahatler arasına sıkıştırdığım, yorgunluktan günboyu başağrısı çektiğim, ancak harika bir sofra ile herşeyi unuttuğum muhteşem bir kahvaltı oldu. Sevgili Sema'nın yanısıra annesi de o kadar zahmet etmişti ki çok mahcup oldum. Herşey için bir kez daha teşekkür ediyorum...

- Kahvaltıların benim için vazgeçilmezi peynir tabağı (Beyaz, teleme, kaşar ve çörek otlu tulum peyniri)

- Kızarmış hellim peyniri

- Biberli salam

- Kestane balı&pekmez

- Tereyağı

- Hardal soslu yumurta

- Salçalı sosisler


- Gozlu börek (gözlemeli böreğin değişime uğramış hali olabilirmiş) dedikleri böreğin 2 çeşidi. Beyaz peynirlisi de güzeldi, ancak favorim cevizli olanıydı. Ekmek yemedim, ama kaç parça börek yedim hatırlamıyorum :)

- Evet evet zeytinyağlı yaprak sarması bile vardı yani, o kadar söylüyorum...

- Fındıklı&cevizli kurabiyeler

- Kuru meyvalı kek

- Vişneli sütlaç

- Mayalı ekmek (Bir ekmek bu kadar mı güzel olurmuş yahu?)

Safranbolu Gezisi...

Yok yok, gerçekten bu sene hiç havada leylek görmedim, ancak zaman zaman havadaki uçaklara bakarak "Ah! Şu uçakta ben de olsaydım..." diye iç geçirmişliğim var. Hangi bakışımda Allah dualarımı kabul etti bilemiyorum, ama son iki haftadır sürekli geziyorum, bir onu biliyorum :) Önce iş için Safranbolu'ya gittim, döndüğümün haftasına Sema'ya kahvaltıya davetliydim, sonra yeni haftaya başlar başlamaz yine iş için Rize'ye gitmem icabetti. Bu haftalık buradayım, cumartesiye Gönen yolları bana görünüyor, artık oradan nereye giderim Allah bilir :) Bu arada, yıkanacak-ütülenecek dağ gibi birikti, çok yorgunum ve blogumla hiç ilgilenemedim. Çektiğim fotoğraflar da birbirine girdi, seçmem ve yüklemem gerek ama, hepsini yavaş yavaş yükleyeceğim. İlk sırada 2 hafta önce gittiğim Safranbolu gezisi var, gerisi Allah Kerim...

Berceste, aslında Safranbolu'ya giderken Adapazarı yakınlarında yol üstünde bir konaklama mekanı. Ancak öylesine güzel açıkbüfe kahvaltısı vardı ki yazmadan duramadım.

Beni kalbimden vuran peynir çeşitliliği oldu, özellikle isli peynire vuruldum. Aynı zamanda peynirden-zeytine, baharattan-köy ekmeğine kadar tüm çeşitlerin satıldığı doğal ürün reyonları da var ve gerçekten harika...

Bunlar da zeytin, kuruyemiş ve lokumun onlarca çeşidi. Berceste, hem geliş, hemde gidiş olarak yolun heriki tarafında da mevcut ve çok tutulan bir yer, sabah aç yola çıkın ve kahvaltınızı burada yapın diye şiddetle öneriyorum.

Safranbolu'ya gittiğimiz gün öyle bir yağmur yağdı ki, sokaklardan neredeyse sel aktı, uzun zamandır böyle yağmur yağmadığı söylendi bizlere...

Safranbolu her köşesinden buram buram tarih kokan turistik bir merkez, klasik Osmanlı kent mimarisini yansıtan tarihi evleri ile 1994 yılında UNESCO tarafından "Dünya Kültür Miras Listesi"ne alınmayı başarmış bir kent. Ancak bu bağlamda, tarihi dokuyu bu kadar güzel koruyup, aynı zamanda tarihle içiçe yaşayan Safranbolu halkına da bir teşekkür etmek gerekiyor bence.



Safranbolu adını, safran bitkisinden (Crocus sativus) alıyor. Adını aldığı bu bitki, Safranbolu için önemli bir geçim kaynağı. Safran bitkisinin çiçeğinin kurutulması ile ince iplikçikler halinde elde edilen safran, oldukça pahalı, gramla satılıyor. Bu kadar pahalı olmasının nedeni, yarım kilo safran için 70.000 safran çiçeğinin kurutulması imiş. Çayından, sabununa, lokumundan, kolonyasına kadar herşeyin safranlısını bulmak mümkün Safranbolu'da.

Çok pahalı olmasına karşın, gerek çayını yaparken, gerekse baharat olarak kullanırken bir tutamdan bile daha az kullanmak gerekiyor, hemen rengini veriyor. Örneğin çayı için; 20 lt. suya 1 gr. safran atılması yeterli oluyor. Safran, koyu turuncu rengine rağmen, içine girdiği herşeyi altın rengi sarıya boyuyor, bilmeceye bile girmiş ya hani; "Sarıdır safran gibi, okunur Kuran gibi. Ya bunu bileceksin, ya bu gece öleceksin? - Cevap: Altın" :)

Dar, kıvrımlı sokaklardaki ahşap çatkılı, taş ve kerpiç örgülü, beyaz badana duvarlı evler, çoğunlukla yüksek duvarlar üzerine kurulmuş, dışa çıkma yapmış üst katlar evlere estetik bir görünüm de kazandıran eli böğründelere oturtulmuş. Evlerin dışı kadar içleri de oldukça dikkat çekici, özellikle cumbalarda ve çoğunlukla evlerin tavanlarında yapılan ahşap oymalar "bu ne sabır!" dedirtecek cinsten. Kullanılan örtüler ve perdeler de hanımların tamamen göz nuruyla yapılmış. Çarşıda dokuma örtüler satan bayan satıcıların ellerinde aynı zamanda perdelerin ucuna dikilen dantellerden görmek olası.

Safranbolu'ya yolunuz düşerse eğer safran, onlarca çeşit lokum ve şeker, meşhur Bağlar gazozu, el dokuması örtü ve peynir almaktan kendinizi alamayacaksınız, hepsi öyle güzeller ki. Bir de Hıdırlık Tepesi'nden günbatımını seyredin benim için :)


Oraya kadar gidip de kuyu kebabı yemeden gelmeyin, özellikle de Çevrikköprü'de ...

Közlenmiş Kırmızı Biber&Patlıcan Salatası (Pindjur)

Yine özümüze dönelim, dondurmadan-kekten yorulan midelerimizi salata ile dinlendirelim deyince ortaya bu salata çıktı. Trakya kökenli bu salatanın yapımı da öylesine basit ki, lezzetinin tam tersine... Dolabınızda dolma yapsan yetmeyecek, kızartsan 1 avuç kalacak kırmızı biber ve patlıcan varsa, bir de bu salatayı deneyin derim.


Malzemeler:

- 4 adet kırmızı biber
- 4 adet orta boy patlıcan
- 4-5 diş sarımsak
- 2 yemek kaşığı zeytinyağı
- tuz

Yapılışı: Kırmızı biberler ve patlıcanlar, yağlı kağıt serili fırın tepsisi üzerine aralıklı konularak 200 dereceye ayarlı fırında közlenir. Sarımsaklar ve közlenmiş sebzelerin dış kabuğu soyularak rondoya konulur. Ezme halindeki karışıma tuz ve zeytinyağı ilave edilerek servis edilir. (Daha taneli bir salata olmasını arzu ederseniz havanda ezebilirsiniz.)

Nişastalı Limonlu Kek

Geçen hafta ofiste kahvaltı fikri zihnimizde iyice yer edince, ertesi gün alelacele, kısa sürede olmasına rağmen oldukça detaylı bir kahvaltı sofrası kurduk. (Hatta öylesine memnun kaldık ki, ertesi hafta tekrarlamaya bile karar verdik :) Nişastalı kek de o günden yakaladığım bir lezzet. Öylesine hafif, öylesine kıyır-kıyır bir kek ki, pastaban olarak bile kullanabilirsiniz. Kekin hemen tarifini alıp haftasonu uyguladım, sonuç; mükemmel...

Malzemeler:

- 4 adet yumurta
- 1 su bardağı şeker
- 1 paket nişasta (200 gr.)
- 1/2 su bardağı sıvı yağ
- 1 adet limon kabuğu rendesi
- 1 adet kabartma tozu
- 1 adet şekerli vanilin

Yapılışı: Yumurtalar ve şeker, karışım bembeyaz olana kadar çırpılır. Nişasta, sıvı yağ, kabartma tozu ve vanilin de eklenerek karıştırılır. Ayrı bir yerde limonun kabuğu rendelenerek karışıma eklenir ve hiç topak kalmayana kadar tekrar karıştırılır. Yağlanmış kalıba dökülen kek karışımı, önceden ısıtılmış 175 dereceye ayarlı fırında 30 dakika kadar pişirilir.

Vişneli Sütlaç

Vişnenin hafif mayhoş tadını, sütlacın da o geleneksel enfes tadını seviyorsanız, bu muhteşem lezzetten kendinizi mahrum etmeyin derim ben. Sıcak yaz günleri yaklaşırken dolaplarda vişneli sütlaca yer açmak lazım :)

Malzemeler:

- 1 su bardağı pirinç
- 1/2 su bardağı toz şeker (damak tadınıza göre şeker miktarını arttırabilirsiniz)
- 4 su bardağı süt
- 1 su bardağı su
- 200 ml. süt kreması

Vişneli sos için:

- 250 gr. çekirdekleri ayıklanmış vişne
- 1 su bardağı su
- 3 yemek kaşığı şeker
- 1 tatlı kaşığı buğday nişastası

Yapılışı: Pirinç iyice yıkanarak üzerini 2 parmak geçecek kadar su ilave edilir ve lapa oluncaya kadar haşlanır. 4 bardak süt ve 1 bardak su, derince bir tencereye konularak kaynatılır. Süt tam kaynamadan (üzerinden dumanları tütmeye başladığında) kaynamış ve süzülmüş pirinçler, şeker ve süt kreması ilave edilerek ocağın altı kısılır. Karışım, hafif kıvamlı bir hal alınca 1 bardak daha süt ilave edilir, 10 dakika kadar daha kaynatılır ve kaselere paylaştırılır. Ayrı bir kapta vişne, su, nişasta ve şeker, karışım hafif pelteleşene kadar kaynatılır. Pişen sos, sütlacın üzerine paylaştırılır. Sütlaç soğuyana dek dışarıda, daha sonra da buzdolabına alınarak 3-4 saat soğutulur. Soğuk olarak servis edilir.

Carte d'Or Fabrika Gezisi

Bu aralar bir çok bloggerin blogunda Carte d'Or'un Fabrika Gezisi ile ilgili postlar göreceksiniz. Orada bulunan şanslı kişilerden birisi de bendim. Kızımla katıldığım bu gezi sonucunda biz teknik ekip (!) test ettik-onayladık ki, o severek yediğimiz dondurmaları kardan adamlar yapmıyor arkadaşlar, herşey otomasyon olarak üretiliyor :)

Fabrika gezisinin, benim ve kızımın hafızasına bıraktığı izleri şöyle bir özetlersem, 1- Dondurma faydalı bir eserdir ve aynı zamanda son raddesinde hijyendir (Fabrikayı gezerken giydiğimiz tulumları bir görecektiniz :) 2- "Çarli'nin Çikolata Fabrikası" filminin küçük bir versiyonunda rol aldık farzettik. (Yanıbaşımızdan kuzu kuzu giden "Magnum Beyaz Büyü"ler belki de sizin elinizde) 3- Dünyanın en güzel yiyeceğini de yeseniz, kaynağın dibinde yenileninin yerini asla tutmuyor. (Hemen oracıkta ikram edilen "Meyve Şöleni" kaç kaşık darbesine maruz kaldı acep?) 4- Birgün dondurmaya doyacağım asla aklıma gelmezdi. 5- "Ekmek Kadayıflı" Carte d'Dor nefis! 6-İnsan işini sahiplenirse, aşamayacağı engel, tadamayacağı başarı yoktur.

Algida'nın kendi dünyası gibi renkli olan fabrikasını dolaştıktan sonra dışarıda hazırlanmış piknik masalarında yemeğimizi yedik. Kavak ağaçlarının polenlerini de en optimist bakışımla; başımızdan aşağı dökülen konfettiler olarak yorumlarsak, harika bir yemekti :)

Yemekte neler vardı sorusuna kısa bir cevap: Ne yoktu ki? Kaşık kaşık yenilen dondurmadan sonra herkes biraz yemeğe burun kıvırdı ama şeflerin ellerine sağlık. En çok; harika hazırlanmış kanepeleri beğendim, en kısa zamanda bir kahvaltı sofrasında denemem lazım :)

Bu sefer topluca fotoğraf çektirmeyi unutmadık :) Herkesin gülen fotoğrafından anlayacağınız üzere harika bir gün geçirdik.

"Cömertlik tatlı şeydir ve kalpten gelir." sözü tam da Algida'yı yansıtıyor. Tüm gün VIP ağırlamaya ek olarak aldığımız hediyelerimiz ve dondurmalarımız elimizde, ağzımız kulaklarımızda, karasular da ayaklarımızda olarak, yorgun ama çok mutlu evlerimize dağıldık. Emeği geçen tüm ekibe sonsuz teşekkürler...

YE#45 Dondurma-Ye İç Ferahla: Meyva Salatalı Dondurma

Evde dondurma bol olunca (Carte d'Or sağolsun :), çocukların da taze meyve yeme alışkanlığı pek olmayınca; meyve salatasının üzerine koyuyorum iki top dondurmayı, kaşık kaşık yiyorlar, hatta ikinci kup istekleri oluyor. Bir-iki farklı süslemeyle herkesin bayılacağı dondurmalar hazırlamaya var mısınız? Sevgili Yasemin'in evsahipliğindeki bu ayki etkinliğin çok ferahlatıcı bir konusu var: Dondurma... Ben de bu tarifi ona gönderirken, kendisine başarılar diliyorum...


Malzemeler:

- 1 adet elma
- 1 adet armut
- 1 adet muz
- 10 adet çilek
- 1/2 çay bardağı portakallı gazoz
- 8 top dondurma

Süslemek için:

- antep fıstığı tozu, hindistan cevizi, çikolata parçaları, kiraz şekeri, bonibon, franbuaz sos, çikolata sos, kremşanti, rulokat ve daha aklınıza ne gelirse...

Yapılışı: Tüm meyvalar küçük kuşbaşı şeklinde bir kase içerisine doğranır. Üzerine portakallı gazoz ilave edilerek iyice harmanlanır. 4 adet kup içerisine önce 2-3 kaşık meyva salatası, daha sonra da 2 top dilediğiniz çeşit dondurma (bizim favorimiz karışık meyvalı dondurmalar) konulur. Üzerine (ben fotoğrafta yaptığımı anlatayım, ancak her defasında farklı bir süsleme yapıyorum.) franbuazlı sos gezdirerek, kiraz şekeri ve çikolata süs yerleştirerek zaman geçirilmeden servis yapılır. (Çikolata süs için; geniş bir zamanda, fondüde erittiğim çikolatayı ucuna çok küçük kesik atılmış bir buzdolabı poşeti içerisine doldurarak, bunu yağlı kağıt üzerine istediğim şekilde sıkıp dondurarak elde ediyorum. Çikolata tamamen donduktan sonra, hepsinin aralarına küçük bir parça yağlı kağıt koyarak saklama kabı içerisinde buzdolapta muhafaza ediyorum.)

1. Hediyeleşme Etkinliği

Sevgili Bahar, bir hediyeleşme etkinliği başlatma fikrinden bahsedip katılmak üzere davet edince, fikir çok güzel deyip hemen "bende varım." dedim. Bloglar arası etkileşimi arttırdığı için çok güzel bir hediyeleşme hareketi oldu bence, bu ince fikrin için teşekkürler Bahar'cığım.

Hareketin ilk ayağını kendi adıma bitirdim, ben hediyemi Sevgili Tuğba için seçmiştim, umarım beğenmiştir. Geçen haftasonu ise Sevgili Dilek'ten gelen hediyemi aldım, bir kek sever için ideal bir hediye, kendisine çok teşekkür ediyorum. 2. Hediyeleşme Etkinliği'nde buluşmak üzere...

Maşukiye'de Piknik Zamanı

İki yıldır aklımda Maşukiye'ye gitme fikri vardı. Durmadan fırsat kollayan ben, en nihayet 19 Mayıs tatilini fırsat bilip, hiç araştırmadan soruşturmadan çocukları da alarak, attım kendimi Maşukiye yollarına. Sora sora Bağdat bulunurmuş, 1,5 saatlik Maşukiye yolu bulunmayacak mı :) Yolda en az 5 kişiye sorarak keyfimize uygun bir yer bulup yerleştik. Tatil ve okulların bitmesine az kaldığı için piknik yapmaya gelen öğrenciler çoğunluktaydı.


Maşukiye'yi Muşukiye yapan, dağdan serin akan çayı, dağ yolu üzerinde pekçok yerde yapılmış, manzaraya hakim kahvaltı salonları ve doğanın içerisinde kurulmuş alabalık tesisleri. Biz, evden hazırlanıp geldiğimizden, çayın kenarındaki alanlara yerleştirilmiş piknik masalarından oluşan piknik alanını tercih ettik. (Bizim gibi hakkında birşey bilmeden gidenler için belirteyim, sadece masa başına ücret ödeyip, akşama kadar kalabiliyorsunuz. Çaydanlık ve tüpü de mi unuttunuz, o da dert değil, onu da kiralayabiliyorsunuz.)

Sonuçta iki yıllık merakımı giderdim, ancak beklentilerimi karşıladı mı diye sorarsanız, biraz hayal kırıklığına uğradığımı söyleyebilirim. Belki de bunda; bir masalık parayı kaçırmamak için son anda burnumuzun dibine bir masa daha ekleyen piknik yeri sahibi, öğleden sonra tüm Maşukiye'yi saran mangal kokusu ve dumanı, Aslı'cığımın düşüp alnını ve dizini morartması ve oradan ayrıldıktan sonra bile 3 saat genzimizden gitmeyen mangal dumanı etkili olmuş olabilir :(

- Cevizli&damla çikolatalı kek ve susamlı kurabiye

- Açma ve simitler

- Beyaz ve bitter çikolata soslu kurabiyeler

- Patates salatası

- Haşlanmış yumurta

- Zeytinyağlı domates ve salatalık salatası

- Zeytinyağı içerisinde marine edilmiş beyaz peynir

- Sevgili Aslı'nın kahvaltı sofrasında görür görmez vurulup, bir peynir delisi olarak hemen yapmak için yanıp tutuşunca bu kavanozu hazırladım. Artık içindeki peynirler bittikçe durmadan yenilerini kesip koyuyorum.

- Son olarak da bol köpüklü keyif kahvelerimiz, kuş lokumu eşliğinde :)